Waarom oudere paarden vaker peesblessures krijgen

Merk je dat oudere paarden vaker last krijgen van peesproblemen, ook bij licht werk? Nieuw onderzoek van het Royal Veterinary College geeft daar nu een duidelijke verklaring voor. De doorbloeding van pezen blijkt sterk af te nemen met de leeftijd, met directe gevolgen voor belastbaarheid en herstel.

Waarom peesblessures zo’n groot probleem zijn

Peesblessures behoren tot de meest voorkomende oorzaken van kreupelheid bij paarden. Ze kunnen het plezier in rijden flink beperken en vragen vaak om lange revalidatieperiodes. Naarmate een paard ouder wordt, neemt het risico toe, zelfs als het dier geen intensieve sportcarrière heeft of al jaren recreatief wordt gereden. Tot nu toe was niet precies duidelijk waarom leeftijd hierin zo’n grote rol speelt.

Nieuw inzicht uit onderzoek van het Royal Veterinary College

Onderzoekers van het Royal Veterinary College hebben ontdekt dat de bloedvoorziening in pezen van oudere paarden sterk vermindert. Met behulp van geavanceerde 3D-beeldvorming brachten zij de kleinste bloedvaten in kaart. Daarbij vergeleken ze jonge paarden van 2 tot 5 jaar met oudere paarden van 18 tot 22 jaar.

Deze techniek maakte het mogelijk om niet alleen te zien hoeveel bloedvaten aanwezig zijn, maar ook hoe groot ze zijn en hoe ze georganiseerd liggen in de pees. Dat leverde nieuwe en opvallend duidelijke inzichten op.

Wat er verandert in de pees naarmate een paard ouder wordt

De verschillen tussen jonge en oudere pezen bleken groot. Bij oudere paarden was het totale volume aan bloedvaten in de pees ongeveer 70 procent lager. Daarnaast waren de bloedvaten gemiddeld smaller en was het aantal bloedvaten met bijna drie kwart afgenomen.

Dat betekent simpel gezegd dat er veel minder bloed door de pees stroomt. Juist die doorbloeding is essentieel voor het aanvoeren van zuurstof en voedingsstoffen en voor het afvoeren van afvalstoffen. Als die aanvoer beperkt raakt, wordt de pees kwetsbaarder en herstelt schade langzamer en minder volledig.

De rol van de oppervlakkige buigpees

Het onderzoek richtte zich op de oppervlakkige buigpees. Dit is een pees die bij vrijwel elke stap zwaar wordt belast en die vaak betrokken is bij blessures. Functioneel is deze pees te vergelijken met de achillespees bij mensen.

Omdat deze pees zo belangrijk is voor het opvangen van krachten en het soepel bewegen, heeft een verminderde doorbloeding hier extra grote gevolgen. Kleine beschadigingen kunnen sneller uitgroeien tot grotere problemen, zeker als een paard blijft werken zonder voldoende hersteltijd.

Waarom extra kleine bloedvaatjes niet genoeg helpen

Opvallend genoeg zagen de onderzoekers dat oudere pezen wel nieuwe, kleine bloedvaatjes aanmaken. Dat lijkt op het eerste gezicht een positief herstelmechanisme. In de praktijk blijkt dit echter onvoldoende.

De nieuwe bloedvaatjes waren minder goed georganiseerd en lagen rommeliger verspreid door de pees. Daardoor functioneren ze waarschijnlijk minder efficiënt en kunnen ze het verlies van grotere, goed functionerende bloedvaten niet compenseren.

Toekomstige kansen voor behandeling en revalidatie

Volgens de onderzoekers biedt deze nieuwe kennis belangrijke aanknopingspunten voor betere begeleiding van oudere paarden met peesproblemen. Door beter te begrijpen hoe de doorbloeding verandert, kunnen dierenartsen en trainers gerichter keuzes maken in behandeling en revalidatie.

Het doel is niet alleen om herstel te verbeteren, maar ook om peesblessures waar mogelijk te helpen voorkomen, zodat paarden ook op latere leeftijd comfortabel in beweging kunnen blijven.

Twijfel je, dan is overleg met je dierenarts verstandig. Die kan meedenken over passend werk en belasting, zonder direct te spreken van een ernstige blessure.

Bron: Royal Veterinary College

Hoofdfoto: Matthias Zomer on Pexels.com